How the mighty have fallen
Δεν είναι κοινωνικός σχολιασμός, δεν είναι φιλοσοφικός στοχασμός, είναι νέες παρατηρήσεις για τη σειρά που όλοι αγαπήσατε. Αφού δεν κάνω τίποτα μέσα στις διακοπές (όχι ότι παραπονιέμαι), τουλάχιστον προβληματίζομαι με αυτό, ή τέλος πάντων κάνω εικασίες. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: “LOST Season 4″, ή “Πώς ο Τζακ από ήρωας έγινε χαπάκιας (not my word)”.
Από τα πρώτα επεισόδια του κύκλου, μου φάνηκε ότι τα 6 λαγωνικά (ή μήπως ήταν οι φανταστικοί 6; ) έφυγαν υπό ύποπτες συνθήκες, γι’αυτό και είχαν χαλάσει οι σχέσεις μεταξύ τους. Πίστευα ότι
βρήκαν την ευκαιρία να σωθούν οι ίδιοι (ή έτσι νόμιζαν) και παράτησαν τους άλλους στη μοίρα τους, ενώ αυτοί γύριζαν στα σπιτάκια τους. Κάποιος μου παρατήρησε ότι αποκλείεται ο Jack να άφηνε ποτέ αβοήθητους όλους τους υπηκόους συν-επιζώντες του για να σώσει το τομάρι, και εγώ απάντησα ότι ίσως έχει αρχίσει να χάνει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του ως ηγέτη. Όσο προχωράει ο κύκλος, μου φαίνεται όλο και πιο πιθανό αυτό.
Ήδη από το πρώτο επεισόδιο υπέστη μια μεγάλη ήττα, όταν αρκετοί αποφάσισαν να ακολουθίσουν το Locke, την ώρα που ίδιος δε μπορούσε καν να διαννοηθεί ότι κάποιος θα πίστευε τον “τρελό”. Τέλος πάντων, παίρνει την ομαδούλα του και πάει να παίξει με τα κουβαδάκια του στην παραλία, όσο περιμένει να τον πάρουν τηλέφωνο. Τουλάχιστον η Kate διάλεξε να μείνει μαζί του. Αμ δε, μετά από δύο επεισόδια πήγε να παίξει το μικρό σπίτι στην κοιλάδα με τον Sawyer. Τέλος πάντων, τελικά γυρίζει πίσω και του φτιάχνει λίγο το κέφι- τόσο πολύ που ρίχνει κι ένα φιλί στη Juliet, ενώ αυτή του λέει ότι πρέπει να μείνει μακριά της, γιατί ο Ben είναι ψυχοπαθής και τη θέλει δική του. Τι να κάνει κι ο Jack, έτσι θαρραλέος ήρωας που είναι, πίνει και αυτό το πικρόν ποτήριον. Αφού βρήκε κάποια που να είναι σίγουρη ότι τον θέλει, χωρίς να χρειάζεται τρεις μήνες (και 3 χρόνια από τη ζωή μας) για να αποφασίσει, λέει ότι όλα πάνε καλά.
Έλα όμως που σιγά σιγά αποκαλύπτεται ότι όλο το σχέδιό του για να σώσει τους επιβάτες είναι μάταιο. Εκεί που διαβεβαίωνε τους πάντες ότι ναι, θα έρθουν να τους σώσουν, τώρα, αύριο, σε λίγες μέρες, μόλις γυρίσει το ελικόπτερο, περνάει ο καιρός και ελικόπτερο δε φαίνεται στον ορίζοντα. Χάνουν και επικοινωνία, και βγαίνει στη φόρα ότι ο Dan και η Charlotte τους κορόιδευαν μέχρι τώρα, και ποτέ δεν είχαν σκοπό να τους πάρουν απ’το νησί. Και εκεί που όλοι παθαίνουν πανικό, του’ρχεται και μία σκωληκοειδήτιδα και καταρρέει μες στη μέση του πλήθους.
Ο γιατρός, ο σωτήρας, ο άνθρωπος που όλοι εμπιστεύονται, τους οδήγησε σε αδιέξοδο. Προσπαθεί να διατηρήσει τον έλεγχο με νύχια και με δόντια, τουλάχιστον να δίνει οδηγίες για την εγχείρηση, να αποδείξει ότι ακόμα δεν έχει χάσει. Τρώει το χλωροφόρμιό του, ακούει και την Juliet να λέει στην Kate ότι ξέρει ότι ο Jack είναι ερωτευμένος μαζί της (ναι, οκ, δε βγάζει νόημα, αλλά δεν μπορώ να το γράψω αλλιώς, τα ερωτικά σε αυτή τη σειρά έχουν γίνει πάρα πολύ μπλεγμένα. Δείτε το επισόδειο.) Και στο τέλος, τρώει και το τελευταίο χαστούκι: “I know you’re awake.” (Μέχρι τώρα δεν έχω γράψει ότι λατρεύω την Juliet, και είναι μεγάλη παράλειψη. Να κάνουμε top-10 καλύτερων ατακών μόλις τελειώσει ο κύκλος).
Μετά από όλα αυτά, δε μου φαίνεται τελείως απίθανο να πάρει την απόφαση να αφήσει τους υπόλοιπους για να σώσει τον εαυτό του- έτσι κι αλλιώς, η Kate μαζί του θα είναι. Αυτός που μου φαίνεται πιο περίεργο ότι φεύγει είναι ο Hurley, αν και μετά το θάνατο της Libby και του Charlie έχει λιγότερους δεσμούς.
Όταν με το καλό σώζεται και γυρίζει σπίτι του, έχοντας αφήσει ποιος ξέρει σε τι κατάσταση τους υπόλοιπους, έχει τον Aaron να του θυμίζει τι έχει κάνει. Και σαν να μην έφταναν αυτά, βλέπει και τον πατέρα του. Πώς να μην τον πιάσει μετά η κρίση και η εμμονή του; Οπότε, αφού φτιάξει ό,τι πρίζα και φωτιστικό είναι χαλασμένο σπίτι του (όπως φαντάζομαι θα δούμε σε κάποιο συγκλονιστικά ενδιαφέρον flashbackforward, κατά τη γνωστή συνήθεια των επισοδείων του Jack), πιάνει τους χάρτες και αρχίζει να πετάει γύρω γύρω, μπας και ξαναπέσει. Σιγά μην είναι τόσο εύκολο.
Και αφού λοιπόν έγραψα αρκετές λέξεις για τρεις εκθέσεις, το μόνο που μπορώ να ελπίζω είναι στις εξετάσεις των ισπανικών να είναι ένα τουλάχιστον θέμα σχετικό με το LOST, αλλιώς δεν υπάρχει περίπτωση να προλάβω να γράψω. Γκρινιάξαμε και σήμερα, την επόμενη φορά πάλι.
Next week: Cabin Fever.
(εικόνες από το lost-media.com)
επίσης πολύ ενδιαφέρουσα είναι η εξέλιξη του χαρακτήρα του Sawyer. Είναι η μεταβολή από το κακό παιδί που φαίνεται να μην νοιάζεται για κανέναν και να χρησιμοποιεί κόλπα όπως το να τον λυπηθούν για να πετύχει τους τελείως ματεριαλιστικούς σκοπούς του στον κλασσικό αμερικάνικο ήρωα που υπερασπίζεται το θεσμό της οικογένειας (he wants to play house with Kate!How sweet…) με τα όπλα στο χέρι (στο τελευταίο επεισόδιο που έτρεχε για να σώσει γυναίκα και παιδί ήταν ο τέλειος αμερικάνος σύζυγος!) και χρησιμοποιώντας πλέον την εξυπνάδα του και την εφευρετικότητά του για να νικήσει η πλευρά του ρομαντισμού.
Το ανησυχητικό με όλα αυτά είναι ότι από τότε που άρχισαν οι αλλαγές αυτές έχει αρχίσει να μου αρέσει περισσότερο ο χαρακτήρας του Jack που στην αρχή θεωρούσα εντελώς αδιάφορο ενώ ο Sawyer έχει σταματήσει να με κάνει να θέλω να φιλήσω την οθόνη μου όπως συνέβαινε 2 χρόνια πριν…Και αυτό με κάνει;;;